Mijn buren die er in 2008 kwamen wonen, hebben nu hun huis weer te koop gezet.
Vind het niet erg want sinds vorig jaar augustus hebben ze een kleine die de god ganse dag loopt te gillen wat door merg en been gaat en s'nachts soms 2 uur lang en ze doen er niets aan.
Nu vind zij dat mijn hond niet mag blaffen want dan wordt de kleine wakker, mag niet meer mijn zaagmachine op de dag gebruiken, enz.
Kortom, ik moet met mijn armen over elkaar gaan zitten.
Afgelopen zomer nauwelijks buiten kunnen zitten, de hele dag gegil van dat kind en daar doen ze niets aan.
Heel veel visite, als er 4 mensen zijn, lijken er wel 20 te zijn.
Ik heb getracht met ze te praten maar helaas, volgens haar is het allemaal mijn schuld
Nu woon ik hier 34 jaar en zij is de eerste die een klacht bij mij deponeerd, heel uniek dat ze dat presteerd.
Inmiddels zijn ze niet alleen door mij maar door de halve buurt uitgetuft.
Hij is een beste jongen maar zij heeft het erg hoog in haar kop en voelt zich in onze straat niet thuis tussen de "gewone"bevolking".
Dus wat mij betreft Auf Wedersehen.
